بواسطه تهدیدات خطرات دریایی و دریانوردی، صاحبان شناورها طبق قانون مسئولیت همیشه در قبال خسارتهایی که به دیگران وارد میکنند و طبق قانون مسئول شناخته میشوند میبایست پاسخگو باشند. در این رابطه مالکان شناورها میتوانند پوششهای “بیمه مسئولیت دریایی” را طبق کلوز ۳۴۴ انستیتو بیمه گران لندن به منظور تامین خسارتهای مالی و جانی تهیه نمایند. پوششهای بیمهای قابل ارائه شامل:
۱- پوشش برخورد شناور با اجسام ثابت و متحرک در دریا(FFO)
پوشش Fixed or Floating Objects مسئولیت از دست دادن یا آسیب رساندن به هر شی ثابت یا متحرک به غیر از کشتی به دلیل برخورد کشتی بیمه شده با آن جسم در دریا را پوشش میدهد.
۲- برخورد شناور با شناور دیگر(RDC)
پوشش Running Down Clause که به عنوان “مسئولیت تصادم” معروف است و مسئولیت مالک یک کشتی در مقابل کشتی دیگر را تحت پوشش قرار میدهد. به موجب این شرط در صورتی که بین کشتی بیمه شده با کشتی دیگر تصادم ایجاد شود در صورت احراز مسئولیت بیمه گزار کشتی بیمه شده، بیمه گر کشتی بیمه شده تعهد خواهد داشت خسارت وارد به کشتی دیگر را نیز با توجه به مقررات مندرج در “شرط تصادم” به میزان تعهد شده جبران نماید.
۳- خارج سازی مغروقه یا نایروبی(Wreck Removal)
تامین آبراههای ایمن به منظور تردد کشتیها یکی از مهمترین وظایف کشورهای صاحب بندر و صاحب ساحل است. وجود هرگونه مانع و یا لاشه کشتیهای مغروق در مسیر تردد سایر شناورها خطری بالقوه برای کشتیرانی و دریانوردی ایمن محسوب می گردد و میتواند هزینهها و تعهدات زیادی را برای دولتها، مالکین کشتیها و سایر اشخاص ایجاد نماید. در همین رابطه و به دنبال تصویب قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین المللی نایروبی ۲۰۰۷ بر اساس مصوبه جلسه علنی مجلس شورای اسلامی و تأیید مورخ ۱۲/۳/۱۳۸۹ شورای نگهبان، پس از به حد نصاب رسیدن تعداد کشورهای عضو این کنوانسیون از تاریخ ۲۵/۱/۹۴ برابر با ۱۴ آوریل ۲۰۱۵ لازم الاجرا شد.
خاطر نشان میگردد در راستای ارائه خدمات به مالکان شناورها تاکنون بالغ بر ۱۰۰۰ فقره گواهینامه خارج سازی مغروقه برای شناورهای تحت پرچم با محوریت تعرفه مورد نظر سازمان بنادر و دریانوردی که بر اساس شاخص GT شناورها تنطیم شده صادر شده است. در این رابطه علاوه بر شناورهای تجاری، نفتکش، خدماتی سایر شناورهای دیگر مانند دکلهای حفاری و سکویهای نفتی با ظرفیتهای مختلف از 300GT تا ۹۵.000GT تحت پوشش قرار گرفتهاند.
۴- پاکسازی آلودگی ناشی از مواد سوختی(Pollution)
آلودگی آبها همواره موجبات نگرانی نهادهای حامی محیط زیست را فراهم آورده و برای مبارزه با آن درسطح ملی و بینالمللی اقدامات و مشارکت تاثیرگذاری داشته اند. بطوری که تهیه و تصویب کنوانسیونهای بینالمللی را برای حفاظت از محیط زیست به همراه داشته است. یکی از این کنوانسیونها مربوط به آلودگی ناشی از سوخت شناورها میباشد. براساس کنوانسیون الزامی برای کشتیهای صاحب پرچم، کشور ایران نیز با تصویب آییننامه اجرایی ماده ۶ قانون حفاظت از دریاها و رودخانههای قابل کشتیرانی در مقابل آلودگی به مواد نفتی مصوب ۲۷/۰۵/۸۹، حفاظت از دریاها و رودخانههای قابل کشتیرانی را الزامی اعلام مینماید.
بر همین اساس شرکت سهامی بیمه ایران در راستای تامین نیازهای بیمه ای مالکان شناورها اقدام به طراحی پوشش آلودگی مذکور در قالب شرایط استاندارد و با بهره گیری از مفاد کنوانسیون مزبور اقدام نموده و هم اکنون در مجموع توانسته است در طول هر سال بیش از ۱۰۰ هزار تن ظرفیت ناخالص پوشش بیمه ای لازم را ارائه نماید.
۵- پوشش حوادث جانی (خدمه، مسافر و شخص ثالث)
در این بخش جبران زیانهای وارد به افراد که منجر به فوت یا صدمات جانی می شود تحت پوشش قرار می گیرد. معمولا افرادی که در این بخش تحت پوشش قرار می گیرند شامل خدمه کشتی و افراد خارج از کشتی می باشد که به واسطه حوادث دریایی کشتی مورد بیمه، منجر به صدمه جانی می گردند.
۶- مسئولیت کار دریایی(MLC):
تامین هزینههای مالی در چارچوب الزامات کنوانسیون Maritime Labour Convention (MLC) که خسارتهای حقوق و دستمزد ایام بیکاری ناشی از بیماری یا مصدومیت خدمه، انتقال جسد یا مصدوم به میهن و هزینههای تدفین تا میزان تعهد شده در بیمه نامه را جبران مینماید.